باحور

باحور
"باحور" کلمه ای عربی ست به دو معنا:

چوبی است که وقتی می سـوزد، بوی خوشی از آن به مشام میرسد.و نیز بخــاری را گویند که در هوای گــرم، از زمین برخیزد.
ســوختن در این طـــریق را به جـــان خریــده ایم تا به لطف و مدد الهــی، از حرارتمان، هـــــــوای فرهنـــــگ و هنــــــر آتیــــــه ایــــران اســلامی عطرآگین گردد انشاءالله...

تاریخ تأسیس؛ مهرماه 1391

جمعه, ۲۸ شهریور ۱۳۹۳، ۱۲:۳۳ ق.ظ

دغدغه های فرهنگی5-3

  لزوم گسترش کیفی فرهنگ

·         تولید فرهنگ؛ منفجر کردن سرچشمه فرهنگ در دل ها، روح ها و استعدادها.

·         گسترش کمّی فرهنگ، یعنی مردم را کتابخوان کنیم و گسترش کیفی، یعنی تولید کتاب کنیم.

·         کشور ما از جهت استعدادهای فرهنگی و هنری ، باید علی الظاهر کم نظیر و نمونه باشد.

·         استعداد نگارش، استعداد تولید مطالب فرهنگی و سرازیر کردن فکر از قدرت خردمندی و اندیشه، اینها بایدشناخته شود.

·         گسترش هنر در بین آحاد مردم؛ و نهایت کم کاری رژیم گذشته در این زمینه.

·          آمار سرایندگان شعر بعد از انقلاب، چند برابر قبل از انقلاب است.

·         در شعبه های فرهنگی وارداتی مثل سینما یا تئاتر، رشد مطلوبی نداشتیم.

·         ما هنوز حالا، حالاها درگیر نکبت های ناشی از رژیم پهلوی و رژیم قاجار هستیم.

·         مگر کسانی که در این زمانند، همت کنند و بتوانند آن غبارهای دیرین را از سر و روی این ملت، مقداری بستُرند.

·         ملتی که سینما ندارد، مثل انسانی است که زبانی از زبان های مورد تفاهم و تکلم را بلد نیست.  لغت های هنری این گونه است.

·         کسی که از تئاتر، نقاشی، عکس یا شعر چیزی نمی فهمد، راه های معرفت به رویش بسته است.

·         در دوره اسلامی، سابقه داستان نویسی ما کم نیست، اما در دوران قبل از انقلاب، مطلقاً پیشرفت نداشته است.

·         رژیم هایی که عی بودند با مسائل ایرانی سروکار دارند، نتوانستند در زبان فارسی که زبان ملی ایران اس، چیزی را عرضه و تولید کنند که قابل ترجمه به زبان های دیگر باشد.

·         در دوره قبل از ما، یک ذهن خلاقی در حد امیر ارسلان نامدار بوده است.

·         پرداختن به کارهای فرهنگی، لیاقت می خواهد. چیزی که در مان قصه گویی امیر ارسلان وجو نداشته است.

·         با توجه به تولد بزرگترین و ماندگارترین رمان های دنیا در قرن نوزدهم؛ استعداد داستان نویسی در ایران، قبل از انقلاب هیچ پرورشی پیدا نکرده است.

·         از هرطرف که حرکت می کنیم، می ینیم که به فرهنگ می رسیم و راه ها واقعاً به فرهنگ ختم می شود. برای فرهنگ باید کار کرد.

·         گسترش کیفی فرهنگ؛ یعنی تربیت شاعر، نویسنده و هنرمند.

·         کسانی که بتوانند تولید هنری بکنند و پایگاه هنری راپیش ببرند.

·         تشویق هنرمندان، شناختن استعداد و باز کردن میدان برای کار آنان.

·         وقتی یک کار نو و وسیعی در سطح کشور انجام گرفت، آن وقت می شود خرسند، راضی و امیدوار بود که گردونه فرهنگی به راه افتاده است.

·         البته امروز هم از لحاظ فرهنگی، ما متوقف نیستیم، در حال پیشرفتیم به برکت نظام مقدس اسلامی.


                                                                      «پایان فصل سوم»

پ.ن:

۱۳۷۵/۰۶/۲۸

۱۳۶۹/۰۹/۱۹

نظرات (۱)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی